در «مفید» بودن خودمان شک کنیم!

بسم الله الرحمن الرحیم و إذا تتلی علیهم ءایاتنا بینات تعرف فی وجوه الذین کفروا المنکر یکادون یسطون بالذین یتلون علیهم ءایاتنا... ۷۲ حج و وقتی آیاتمان را بر آنها به صورت روشن و تبیینی یکیپس از دیگری میآوریم و تلاوت میکنیم، در کانون توجه کسانی که کافر شدند نتایج انکار را تشخیص میدهی، به طوری که نزدیک است بر کسانی که برآنها آیات خود را تلاوت میکنیم بتازند... لذا تلاوت تبیینی آیات باید به گونهای باشند که کافران (یعنی کسانی که دنیاپرست هستند و سبیل خدا را مانع رسیدن به دنیای خود میبینند و میخواهند آن را ببندند، و بلکه دین را اجیرشده خود میخواهند طوری که منافع آنها را تضمین کند) تیغ ترفندهایشان کند شود و ببینند نه کارها و نه منطقشان دیگر پاسخگو نیست و لذا آن قدر خشمگین و غضبناک و برانگیخته شوند که گویی آمادهاند بر کسانی که دل به قرآن دادهاند حملهور شوند... اگر میبینیم که تلاوت قرآن ما این گونه دنیاپرستان دشمن دین را به خشم نمیآورد نشان میدهد باید بازبینی جدیای داشته باشیم. قابل توجه: حضرت آقا در دیدار خبرگان۱ فرمودند که اگر جهاد تبیین معارف و حقایق به درستی صورت نگیرد دنیاپرستان دین را وسیلهی دنیاپرستی خود خواهند کرد، پناه بر خدا. ۱. دیدار خبرگان رهبری ۱۴۰۰/۱۲/۱۹ در «مفید» بودن خودمان شک کنیم!...

بسم الله الرحمن الرحیم هر جا نور بیشتر آنجا مگسها هم بیشتر. وقتی در شبها چراغ مهتابی روشن است و اگر پنجرهی خانه باز باشد، حتما دیدهاید که مگسها و بعضا خر[=بزرگ]مگسها وارد میشوند! و شاید تجربهای داشته باشید که وقتی وارد شوند دیگر بیرون نمیشوند و احیانا تا شما را کوره به در نکنند ولتان نمیکنند! این هم ماجرایی است. البته با راه حل و ترفندی برون میشوند. یک راهکار برای بیرون کردن اینها این است که همهی چراغها را خاموش کنید. در بیرون را باز کنید و چراغهای شبهمهتابی راهرو را روشن کنید تا بیرون بروند. این هم ماجرایی است! در جامعهی ما هم همینگونه است. هیچ وقت مگسها در قعر چاه ظلمات دنبال چیزی نمیگردند. بلکه هرجا نور باشد سر و کلهشان پیدا میشود. بحمدالله در جامعهی ما هم که نور هست، تا بخواهی مگس فراوان است. چرا که نور خورشید در آن فروزان است و جهان را روشن میکند به برکت ایمان، ایمان مردم. و یک سوال بپرسیم: برای بیرونکردن مگسهای کوچک خانهها راهی پیدا میشود. آیا برای رهایی از مگسهای بزرگ جامعه راهی سراغ دارید؟ مگسها معمولا عناصر پرسروصدایی هستند که روی مخ جامعه هستند. البته متاسفانه این طور نیستند که همه از آنها بدشان بیاید! مدام روی چیزهای بد مینشینند و آنها را تکرار میکنند. بزرگنمایی میکنند. دروغ هم میگویند و تکرار میکنند. به ظلمات تعلق دارند لذا در نورها همیشه دنبال ظلمات هستند. همهشان در یک خصوصیت مشترک هستند: این که در جامعه ناامیدی میپراکنند و برطبل پسرفت میکوبند! در قرآن یک دستهای وجود دارد که نامشان مرجف (به ضمِّ میم و کسرِ جیم) است. در شهرهایی که ندای پیامبران و امامان در آنها فروزان است و گردانندهی زندگی بشرند، همردیف دو دست در «مفید» بودن خودمان شک کنیم!...

بسم الله الرحمن الرحیم سورهی مبارکهی نساء پر از دستورات اجتماعی است. از اصلاح روابط مالی و روابط اجتماعی، اجرا و کیفیت حدود در اجتماع تا دستورات جنگی و نظامی و نوع مواجههی صحیح مومنین با منافقین، محوریت رسول الهی در اخبار و نزاعهای اجتماعی. و در نهایت دلدادگی تمام به دستورات رسول. در اصل، سورهی مبارکهی نساء با بیان اینها، اتصال جریان احکام اجتماع به خدا و رسل را در نظر دارد. در اوج گمراهان سوره کسانی هستند که میخواهند بین خدا و رسول فاصله بیندازند. یعنی مسیری بینابینی را دنبال کنند. خدا را قبول داشته باشند ولی در عین حال رو به طاغوت بیاورند. یعنی یک کفر تمام عیار. (آیات ۱۵۰ تا ۱۵۲) همهی مخالفتهای سوره در این چارچوب تحلیل میشوند. در این صورت جریان غربیگرایی و شرقگرایی و عرفانهای مختلف که هر کدام برای زندگی بشر میخواهند راهی را ایجاد کنند و دین اسلام را به صورت یک آرزوهایی مطرح کنند، آخرت را به نگاه خود تفسیر کنند و احکام و دستورات و قانونهای زندگی را از سایر مکاتب بگیرند و ترویج کنند؛ هشداری است که با هدایت این سوره قابل حل است. در نهایت امر، سوره پس از باور این که دستورات خدا و رسل همه دستورات خدا هستند، برای مردم قرآن را با برهان و نور روشنگر آشنا میکند. و بیان میکند که اگر مسیر ایمان و اعتصام بالله را بپیمایند به سه دستاورد رحمتی از او و فضلی و جریان هدایتی به صراط مستقیم بشارت میدهد. خدا یاری بدهد. *** دو نکته برای توجه بیشتر در انتها قابل ذکر است: ۱. کفر، اهل کتاب، همچنین منافقین این سوره با این راستا قابل مطالعه هستند که میخواهند خط قرآن و پیامبر را از خدا جدا نشان دهند، به هر طریق ممکن و راههای دیگری را قابل پیروی جلوه دهند. به این منظور، در این در «مفید» بودن خودمان شک کنیم!...